NDT-Bobath

NDT Bobath – (NDT – neurodevelopmental treatment- terapia neurorozwojowa)

Metoda ta została opracowana przez małżeństwo Bertę i Karola Bobath. Berta, która była fizjoterapeutką rozwinęła podejście neurorozwojowe do terapii schorzeń i problemów neurologicznych, w którym to starała się zachęcić i umożliwić pacjentom poruszanie i funkcjonowanie w sposób możliwie prawidłowy (w przypadku dzieci jak najbardziej zbliżony do prawidłowego rozwoju). Jej mąż natomiast, który był neurologiem dziecięcym poszukiwał naukowego uzasadnienia takiego właśnie podejścia. Następnie metoda ta została dalej udoskonalana i rozpowszechniana przez fizjoterapeutkę Mary Quinton i Dr Elisabeth Kong.

Jeśli chodzi o samą terapię od strony praktycznej to zadaniem terapeuty jest takie przygotowanie i pokierowanie aktywnością ruchową pacjenta aby umożliwić mu wykonanie ruchów jak najbardziej zbliżonych do prawidłowych wzorców ruchowych, oraz dostarczenie mu jak największej ilości prawidłowych doświadczeń sensomotorycznych.

Głównym narzędziem terapeuty są jego ręce aczkolwiek używa się też różnego rodzaju wałków, klinów, piłek itp.

Na całą metodę oprócz samej kinezyterapii (leczenie ruchem) składa się również:

Terapia zajęciowa – której zadaniem jest wykorzystanie możliwości ruchowych pacjenta w celu pokazania i nauczenia go jak najbardziej niezależnej zabawy bądź wykonywania czynności dnia codziennego.

Neurologopedia – skupiona na wszystkich aspektach ruchów aparatu mowy, w celu ułatwienia i doskonalenia umiejętności jedzenia i picia, co ma bezpośrednie przełożenie na umiejętności artykułowania dźwięków w okresie póżniejszym.

Metoda ta bardzo ogólnie opisana powyżej jest obecnie jedną z najbardziej rozpowszechnionych  i docenionych metod rehabilitacji dzieci na świecie.

Główne zasady metody Bobath’ów:

  • Hamowanie odruchów patologicz­nych i normalizacja napięcia mięśniowego.
  • Dążenie do osiągnięcia prawidło­wych ruchów poprzez przemiesz­czanie w przestrzeni tzw. punktów kluczowych, którymi są: głowa, obręcz barkowa i obręcz biodro­wa. Ma to na celu wykształcenie prawidłowych reakcji prostowa­nia i równowagi, co prowadzi do opanowania czynności zgodnych z sekwencją rozwojową.
  • Wszystkie ruchy kontrolowane są rękami terapeuty. Pomoc terapeu­ty zmniejsza się w miarę opano­wywania przez dziecko kolejnych czynności.
  • Ruchy prowadzone są wolno, tak aby dziecko mogło włączać się do pracy.
  • Nie należy dążyć do opanowania statycznych pozycji, lecz umiejęt­nie prowadzić dziecko z jednej pozycji do drugiej.
  • Sposoby wspomagania powinny być dobrane do potrzeb i możli­wości dziecka.
  • Wymagana jest ścisła współpraca z rodzicami.
  • Program usprawniania powinien być dobrany indywidualnie do po­trzeb i możliwości dziecka; in­struktor dla każdego dziecka do­biera odpowiednie ćwiczenia.
  • Ciągłe powtarzanie i wykorzysty­wanie w życiu codziennym czyn­ności, które dziecko już opanowa­ło i nad opanowaniem których pracuje.

mgr fizjoterapii Tomasz Rother

Certyfikowany terapeuta NDT-Bobath

Zobacz także: Lista terapeutów NDT-Bobath