Dogoterapia

Definicja dogoterapii – jest to terapia kontaktowa z udziałem psa polegająca na wieloprofilowym usprawnianiu dzieci i dorosłych. Dogoterapia jest rodzajem pracy uzupełniającym szeroko rozumianą rehabilitację i nie może pozostać jedyną forma terapii a stanowi uzupełnienie całości oddziaływań terapeutycznych.
Spotkania z psami (a także z innymi zwierzętami) mogą przyjmować różne formy. Mogą to być spotkania jednorazowe lub ciągłe, mające na celu dostarczenie pozytywnych emocji lub  na przykład kształtujące funkcje poznawcze.

Zajęcia dogoterapii pomagają:

  • przełamać lęk przed psami pogłębiać kontakt z nim poprzez podchodzenia do psa, głaskanie go i przytulanie,
  • kształtować orientację w schemacie własnego ciała,
  • poznawać budowę ciała zwierzęcia,
  • stymulować zmysły: słuchu, wzroku, dotyku,
  • ćwiczyć koncentrację uwagi,
  • wyzwalać spontaniczną aktywność dziecka wobec psa,
  • doskonalić sprawność ruchową poprzez ćwiczenia wykonywane przez dziecko we współdziałaniu z psem,
  • kształtować i rozwijać umiejętność okazywania emocji i uczuć związanych z kontaktem ze zwierzętami,
  • doskonalić umiejętność naśladowania ruchu całego ciała i poszczególnych gestów poprzez obserwowanie czynności wykonywanych przez zwierzę i naśladowanie ich (z pomocą terapeuty, nauczyciela, samodzielnie) np. chodzenie, siadanie, leżenie,
  • uczyć wykonywania czynności pielęgnacyjnych wobec psa np. karmienia, czesania, wycieranie pyska,
  • uczyć zasad bezpiecznego postępowania z psami,
  • kształtować nawyki higieniczne związane z kontaktem z psami np. mycie rąk po zakończeniu zajęć,
  • uczyć samodzielności poprzez stwarzanie dziecku możliwości samodzielnego wywiązywania się z działań podejmowanych wobec psa np. karmienie, prowadzenie na smyczy.

Zaobserwować można:

  • duże ożywienie chorych w kontakcie ze zwierzętami,
  • wyzwalanie reakcji pozawerbalnych np. ożywionej gestykulacji,
  • wyzwalanie reakcji głosowych np. naśladowanie szczekania psa,
  • wyzwalanie spontanicznej aktywności werbalnej poprzez wywoływanie okrzyków radości i wyrazów dźwiękonaśladowczych,
  • pojawianie się pierwszych adekwatnych reakcji słownych np. wymówienie imienia psa,
  • powtarzanie wyrazu „pies”, imion psów, imion terapeutek,
  • próby samodzielnego użycia ćwiczonych wyrazów w adekwatnych sytuacjach,
  • wzbogacenie zasobu słownictwa biernego tzn. rozumienie słów związanych z dzieckiem, psem (nazwy części ciała, nazwy czynności, nazwy cech, nazwy akcesoriów związanych z psem),
  • wzrost umiejętności wyrażania swoich uczuć w sposób werbalny i niewerbalny (gestami, mową ciała) w zależności od możliwości dziecka.

 

Zajęcia z udziałem psów pozwalają także:

  • doskonalić sprawność aparatu cyrkulacyjnego: języka, warg, żuchwy,
  • doskonalić sprawność aparatu oddechowego, który maja ścisły związek z usprawnianiem porozumiewania się dziecka z otoczeniem za pomocą mowy.

źródło: www.przyjaciel.pl, autor: Wioletta Bartkiewicz, Agnieszka Popławska

Zobacz także: Dogoterapia adresy ośrodków